Në majë të shkallëve


Nga: Zbigniew Herbert
(29 tetor 1924 - 28 qershor 1998)

Maksim Rakipaj

Maksim Rakipaj

Përktheu: Maksim Rakipaj

Merret vesh
ata që janë në majë të shkallëve
ata e dinë
të gjitha i dinë

ama neve
që fshijmë sheshet
dhe për një të ardhme më të mirë jemi pengje
të cilëve ata që janë majë shkallëve
u çfaqen rrallë
gjithnjë me gishtin mbi buzë

ne jemi të durueshëm
gratë na arnojnë këmishët për festat
flasim për tollonat e ushqimit
për futboll për çmimin e këpucëve
të shtunave kthejmë kryet pas
dhe pimë

ne s'jemi si ata
që grushtat shtërngojnë
që prangat e zinxhirët tundin e shkundin
që nxisin kryengritje
të ethshme
dhe flasin e pyesin papushim

kjo është përralla e tyre-
tu turremi shkallëve
me sulm t'i pushtojmë
nëpër shkallaret të rrokullisen
kokat e atyre që qenë në majë
dhe më në fund të zbulojmë
çka shihet nga ajo lartësi
ç'e ardhme
ç'zbrazëti

s'na hyn në xhep teatri
i kokave që do të rrokullisen
e dimë sa kollaj kokat rriten
e gjithnjë në majë të shkallëve
më shumë se një do të mbetet
dhe poshtë tyre fshesa dhe lopata do të nxijnë

ëndërrojmë ndonjëherë
se ata në majë të shkallëve
do të zbresin poshtë
domethënë tek ne,
ndërsa mbi gazetë mbllaçitemi
dhe do të na thonë

-eja të flasim
si burri burrit
s'është e vërtetë kjo që shpallet
në gojët e kyçura të vërtetën mbajmë
mizore, e rëndë ajo e vërtetë
ndaj e mbajmë vetë
hiç të lumtur s'jemi
por me dëshirë do të rrimë
këtu ku jemi

ëndërr është, të kuptohemi
por mund edhe të dalë ëndrra
ose jo
por ne do të vazhdojmë
ta mbjellim
copën tonë të tokës
copën tonë të gurit
me kokën e lehtë
cigaren në vesh
dhe në zemër
asnjë pikë shpresë

© shqipëroi Maksim Rakipaj