Në anije

Nga: D.H Lawrence

Shqipëroi: M. Paparisto


Shikoji yjet shpirti im

në ujë duken më të shkëlqyer dhe të qartë

se ata sipër nesh, dhe më të bardhë

si zambakë uji.


Hije –yjet  hyjëzojnë , o shpirt,

sa yje në lundrën tënde janë?

sa hije shpirti yt mban

vetëm hijen time shpirt? Vetëm timen?


Kur une lëviz lopatat , shpirt,

shiko si yjet përzjehen

shkartisen, ndriçimit zbehen.

-Kështu i yti shkëlqen më shumë, o shpirt,


I shkreti ujë yje-rrjedhur

ujë i braktisur, i derdhur,

-Qiejt janë të palëkundur – më thua- shpirt

yjet e tij qëndrojnë të patundur.


Ja,  atje tej e pe

yll i këputur ra mbi ne,

as yjet në qiell nuk janë të sigurt

-Po i yti shpirt? Po i yti?


Po sikur, o shpirt, ndonjëherë

i yti të humbë në valën humnerë

do biesh në errësirën si varr

të  mekur, shpirt, do mekesh?